Een kleine geschiedenis van Almere

Kees
Foto april 2015

Kees Hund Labyrint

Lokatie Buitengebied, Stadslandgoed de Kemphaan, labyrint
Geplant 25 maart 2017
Nederlandse naam Canadapopulier, Amerikaanse tulpenboom
Latijnse naam Populus canadensis, Liriodendron tulipifera
Coördinaten 52.34219, 5.2738

Bezinning in het landschap

Vier bomen zijn aangeplant in het labyrint bij de uitreiking van de erepenning van de stad Almere aan landschapsarchitect Kees Hund.

Twee Canadese populieren, Populus canadensis, zijn geplant in het hart van het labyrint. De twee ‘poortwachters’ bij de ingang van het labyrint zijn Amerikaanse tulpenbomen, Liriodendron tulipifera.
De bomen kunnen zeer monumentaal worden. Ze zijn door Kees Hund zelf geadviseerd, niet wetende dat hij ook de ‘feestelijke’ planter zou worden.

Het labyrint is één van de elementen van Stadslandgoed de Kemphaan, bedacht door Kees Hund.
Het was voor hem ook het sluitstuk van zijn werkzaamheden aan het stadslandgoed.
Het labyrint is geprojecteerd in de as van het stadslangoed en daarmee is het ook de afsluiting van deze as. De vorm is ‘uitgehakt’ in het bestaande bos. Daarbij is een aantal veldesdoorns gespaard gebleven en deze staan nu verspreid over de ronde weide.
Het reliëf van het labyrint is gerealiseerd met grond uit het verderop gelegen Balkengat. In deze grote poel worden boomstammen voor ongeveer vijf jaar gewaterd. Hierdoor wordt het hout duurzamer.
Kees Hund heeft zich laten inspireren door de labyrinten in middeleeuwse kathedralen, maar de uitwerking heeft overigens weinig te maken met deze labyrinten. Deze hebben een lange slingerende weg en die eindigen in een hiërarchisch middelpunt.
Het slingerende pad van het labyrint van het stadslandgoed meandert over de wei en leidt uiteindelijk naar de vrije ruimte van het achtergelegen bos. Al wandelend over het verhoogde pad ervaar je de ruimte vanuit alle gezichtshoeken.

In zijn ontwerpen probeerde Hund altijd een heldere ordening aan te brengen, die bewust of onbewust invloed uitoefende op de beleving van de bezoeker van dat landschap. In het geval van het labyrint kun je in plaats van beleving ook spreken van ‘bezinning’. Het verhoogde wandelpad helpt afstand te nemen van aardse zaken. Reflectie en inkeer zijn functies van een labyrint.

Kees Hunds’ Flevolandse werkzaamheden beginnen als landschapsarchitect in dienst van Staatsbosbeheer (gestationeerd bij de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders in Lelystad, afdeling Beplantingen) van 1981 tot en met 1991. Hij neemt ontwerpwerkzaamheden voor het landelijk gebied van Flevoland over van Jaap Nip, uitgezonderd het Horsterwold. Als Nip in 1984 overlijdt gaat hij ook aan het Horsterwold werken.
Projecten die hij onder meer uitvoert (bij Staatsbosbeheer en als zelfstandige en in samenwerking met anderen): Horsterwold De Stille Kern, golfbaan Zeewolde, ecologische verbinding Knardijk, Stichtse Putten, Kotterbos, Roggebotveld, Stadslandgoed de Kemphaan, herinrichting Bos der Onverzettelijken en actualisatie Landschapsplan A6. [1]

Vanaf 1992 heeft hij een eigen bureau, het in Amsterdam gevestigde ‘Kees Hund T&L Architect’. Kees Hund is een van de peetvaders van Almere, de eerste generatie ontwerpers die aan Almere heeft gewerkt.

Hij was lid van het Genootschap Het Levende Huis.
Kees Hund is overleden op 16 november 2017.

[1] Zie voor het oorspronkelijke Landschapsplan A6 bij ‘Weglandschap’.